Հրանտ Մաթեվոսյան

Հրանտ Մաթևոսյանը Ռազմիկ Դավոյանի մասին։

Հայ լինելը դժվար է, բայց անհնարը հայ չլինելն է։

Մարդկային մեծագույն առաքինությունը սեփական չկամությունը կոտրելու կարողությունն է։

Հուսամ, որ գործարանները դարձյալ կծխան, շչակները դարձյալ կշչան, և ժողովուրդը ելք կգտնի էս ամեն ինչից…

Կլինի այնպես, ինչպես լինելու է՝ հարատևելու ենք, հայրենիք միշտ ուզենալու ենք ունենալ, հայրենիք միշտ ունենալու ենք։

Մենք ողբի ու գանգատների հրապարակն ենք, վստահ՝ ապագայի հույսը ուրիշ մայրաքաղաքներում կլինի։

Գրողն ի՞նչ է անում. աշխարհն իր ուզածի պես չէ, ուզում է աշխարհը բերել իր ուզածի տեսքին...