Ո՞ւր է որոշման նպատակը

job-cuts

Նախօրեին տեղեկություն տարածվեց այն մասին, որ կառավարության ղեկավարին նախագահականից հորդորել են կառուցվածքային փոփոխությունների ու պետական ապարատում կրճատումների հարցում մի փոքր սպասել: Սպասել, մինչև խորհրդարանական ընտրությունները կավարտվեն:

Այս  հրահանգը, եթե իհարկե համապատասխանում է իրականությանը, միանգամայն տրամաբանական է. ինչ իմաստ ունի դատարկ տեղն աղմուկ բարձրացնել, երբ ընտրություններն այլևս սարի հետևում չեն: Ոզնու համար էլ պարզ է՝ անկախ հանգամանքից, թե այս պրոցեսի արդյունքում քանի հոգի էր մնալու պետական ապարատից դուրս, աղմուկը երաշխավորված էր լինելու: Եվ բնական է, որ գործող վարչապետը, ով բոլոր հարցերին մոտենում է էֆեկտիվ մենեջմենթի ու բիզնես մտածողության տեսանկյունից, խնդրի սոցիալ-քաղաքական կողմը հաշվի չի առել: Այս հարցում նա խորհուրդի կարիք ունի, և անհրաժեշտ տեղից հավանաբար արդեն խորհուրդը տվել են:

Մյուս կողմից էլ՝ դժվար է ասել, թե ի՞նչ կարժենա այս հետաձգումը հանրային միջոցների վրա: Ի վերջո Կարեն Կարապետյանի գլխավորած կառավարությունը մինչ օրս չի ներկայացրել որևէ հաշվարկ, թե ի՞նչ ու որքա՞ն է նախատեսում կրճատել, և ի՞նչն է լինելու կրճատման էֆեկտը: Իսկապես, արդեն երեք ամիս գործող կառավարությունը թեման թմբկահարում է, բայց շարքային քաղաքացիներիս համար նույնիսկ նպատակը պարզ չէ՝ դա արվում կամ արվելու է կառավարումն էֆեկտիվ դարձնելո՞ւ, թե՞ հանրային միջոցները տնտեսելու նպատակով:

Սրանցից յուրաքանչյուրն արդեն իր հետևում պետք է ունենար գործողությունների ծրագիր՝ հաշվելի ցուցանիշներով: Գուցե կա, բայց համաձայնեք, որ մեզ տեղյակ չեն պահել: Օրինակ՝ չգիտենք, եթե բնապահպանական տեսչության անձնակազմը, դիցուք, 20 տոկոսով կրճատվի, արդյունքում Սևանի ձկնապաշարը որքանո՞վ կաճի, կամ պետբյուջեն որքա՞ն կտնտեսի: Մինչդեռ այս հաշվարկները պետք են՝ որոշման արդյունավետությունը չափելու համար:

Եթե ակնկալվող արդյունքներ տակավին չեն ներկայացվել, կնշանակի ոչ մի ծրագիր էլ չկա: Իսկ եթե չկա ծրագիր, աննպատակ գործողություններով չարժե հասարակական հուզումներ առաջ բերել: Նույնիսկ եթե ընտրություններ չեն: