Ձեվը խեղդում է բովանդակությանը

Վարչապետ Կարեն Կարապետյանը հայտարարեց ՀՀԿ-ին անդամակցելու մտադրության մասին: Ներկայացված հիմնավորումները միանգամայն ընդունելի են: Բայց համաձայնեք, որ այս ամենի մեջ փոքր-ինչ տարօրինակություն կա, եթե չասենք տհաճություն:

Որոշումն, անշուշտ, իրավաչափ և նույնիսկ օրինաչափ է: Եթե անցում ենք կատարել խորհրդարանական կառավարման մոդելի, անկուսակցական վարչապետն իսկապես նոնսենս է: Կա քաղաքական պատասխանատվության հարց, որն իր պատասխանը պետք է ստանա ընտրություններում: Իսկ ընտրություններին մեզանում այլևս մասնակցում են կուսակցությունները: Այնեպս որ՝ վարչապետ Կարապետյանի որոշումն իսկապես նորմալ է:

Իսկ ահա այդ որոշման ձևը մտահոգիչ է: Ոչ թե այն մասով, որ հայտարարվել է կառավարության նիստին: Ամենևին էլ՝ ոչ: Այլ այն պատճառով, որ Կարեն Կարապետյանն իր այդ որոշմամբ պարզապես ուշացել է: Դրա մասին արդեն երկու շաբաթ մամուլում գրում էին, և անգամ դիմումն հանձնելու կոնկրետ օրեր էին մատնանշում: Սա այլ կերպ, քան ուշացում, անվանել չի կարելի:

Ցանկալի կլիներ, որ վարչապետն իր այդ որոշման մասին ավելի վաղ կիսվեր հանրության հետ: Այլապես ստացվում է, որ որոշումը վաղուց մեկ ուրիշը կայացրել է, իսկ նա այսօր ընդամենը համաձայնել է դրա հետ: Սա հրապարակային քաղաքականության սկզբունքներին, մեղմ ասած, հարիր չէ:

Բնականաբար նույնը վերաբերում է նաև այն բոլոր նորանշանակ նախարարներին, ովքեր ևս այսօր հանկարծ որոշեցին, որ պատասխանատվությունն այլևս ստանձնելու են որպես կուսակցականներ: Նրանցից ոմանց անունները նույնիսկ այսօր՝ նշանակումից երկու ամիս անց, անհայտ են հանրության մի մասին, բայց կուսակցական դառնալու մտադրությունն արդեն իսկ հայտնի է: Համաձայնեք, որ հաճելի չէ: