Բարեկամ թե՞ թշնամի

Ակնկալում էինք, որ 2016 թ․ բարեկամ–երկրների հարցում հայաստանցիների պատկերացումներում լուրջ փոփոխություններ են լինելու՝ պայմանավորված, նախևառաջ, ապրիլյան «քառօրյա պատերազմով»։ «Ոչ մեկին չվստահողների» թիվը պիտի աճեր, թեև բարեկամ–երկրների աստճանակարգությունը պիտի պահպանվեր։ Նման փոփոխություն ակնկալելի էր նաև թշնամի–երկրների ցուցակում՝ համամասնությունը կպահպանվի, բայց կաճի նրանց «թշնամականությունը»։

ԵԱԶԲ Ինտեգրացիոն ուսումնասիրությունների կենտրոնի ամենամյա սոցհարցումների տվյալների համաձայն,

1․ 2015 թ․ 86%–ի դիմաց՝ 2016թ․ ՌԴ–ին բարեկամ է համարում հարցվածների 69%–ը՝ 17%-ով քիչ։ ՌԴ–ի հանրային աջակցությունը ՀՀ–ում սկսել է կայուն նվազել դեռևս 2013 թ․–ից։

2․ 2015 թ․ 32%–ի դիմաց՝ 2016 թ․ ԵՄ–ին բարեկամ է համարում հարցվածների 29%–ը՝ 3%–ով քիչ։ ԵՄ–ի հանրային աջակցությունը կտրուկ անկում է ունեցել 2014 թ․, կրկնապատկվել՝ 2015 թ․, ապա նորից սկսել է նվազել։

3․ 2015 թ․ 13%–ի դիմաց՝ 2016 թ․ «այլ երկրներին» /ԱՄՆ, Իրան և այլն/ բարեկամ է համարում հարցվածների 10%–ը՝ 3%–ով քիչ։

4․ 2015 թ․ 10%–ի դիմաց՝ 2016 թ․ ոչ մի երկրի բարեկամ չհամարողները կազմել են 20%՝ 10%–ով կամ 2 անգամ ավել։ Ոչ մեկին չվստահողների թիվը 2012/13 թթ․ 4%–ից հասել է 10%-ի 2014 թ․։

5. 7%–ով աճել է Ադրբեջանին (97%), իսկ 11%–ով՝ Թուրքիային (83%) թշնամի համարողների թիվը։

6․ ՌԴ–ից ռազմական օգնություն ակնկալողները կազմում են 72%՝ 10%–ով քիչ, քան 2015 թ․։

Այսպիսով, Հայաստանի բարեկամ–երկրների մասին հանրային պատկերացումներում պետությունների աստիճանակարգությունը պահպանվել է, սակայն էականորեն նվազել է այդ երկրներին բարեկամ համարողների թիվը։ Կրկնակի աճել է միջազգային հանրությանը չվստահողների թիվը՝ կազմելով 20%։

Թշնամի երկրների հանրային աստիճանակարգությունը ևս պահպանվել է, բայց աճել է նրանց «թշնամականությունը»։

Նարեկ Ս. Գալստյանի գրառումը Facebook-ում